برکه ای پر از آب زلال

رفتم اینگونه اغاز شد با کوله باری پر از غم و بخشیدن کسی که در درون قلبم مرا با سادگی شیفته ی خود کرد و شک و تردید تمام فکر و ذهن او را فرا گرفت و تبدیل به یک انسان تو خالی از احساس شد . از اون واژه ی های شیرین عاشقانه را نخواستم چون دوست داشتم اولین زمزمه های شیرین عشق در کنار ..... به سر ببرم اما قلب و احساسم ان چنان در اون نفوذ کرده بود که ........... سکوت واژه ی زیباییست پس به سکوتم ادامه می دهم ممنون که حرفای دل منو خوندید خدانگهدارتون

سلام به همگی دوستانی که تا این مدت منو همراهی کردند و نظراتشون رو در مورد وبلاگم دادن نهایت سپاسگزام باید به اطلاعتون برسونم این وبلاگ دیگه آپ نخواهد شد خوبی بدی دیدید حلال کنید

لحظه ی خداحافظی

عجیب است آدمی که چه زود دلبسته می شود، همیشه در این روز وسوسه های شوقم پر می کشید تا هرچه زودتر خود را به آشیانه ی بدوی اش برساند اما حالا احساس می کنم هر دو منزل آشیانه ی من است و گویی با رفتنم قسمتی از خود را به همراه نمی توانم ببرم، قسمتی که خاطره ها برای گفتن دارد، قسمتی که هر لحظه اش سرشار از خنده هایی است فراموش نشدنی. آری اینجا مریض شدم ولی برایم همچون درمانگاهی نیست که بخواهم هرچه زودتر ترخیص شوم. در اینجا حتی گنجشک ها هم برای من دلتنگ می شوند. با جمع کردن آخرین لباس هایم پنجره ها، و........ سکوتی رازدار به لب گرفتن، آن ها می نگرند من را و در دل شاید آرزو می کنند که باز هم سالم بر گردم و اما من هم در دل همین خیال را می پرورانم

تنها بودم توی دنیای خدا تنها بودم

تک و تنها بی عشق

نمی دونستم من زندگی از کجا شروع می شه به کجا ختم می شه

همه جا دنبال عشق می گشتم

توی هر رد و گذر روی هر خط و خبر

همه جا دنبال عشق می گشتم

توی هر موج نگاه توی هر خنده ی شیرین

توی هر صدای پا

همه جا دنبال عشق می گشتم

ناگهان عشق رو توی چشم های تو پیدا کردم

آره توی چشمای تو

تو که همیشه با من دوست بودی

تو که نزدیکتر از همه بودی

همه جا هم پای من بودی و من هم پای تو

من چه غافل بودم

همه جا دنبال عشق می گشتم

جز توی چشم های تو

همه جا دنبال عشق می گشتم

همــــــش از خدا می خوام که بیــایی زود

هيچ وقت نذار هر رهگذري که رد ميشه رو دلت يادگاري بنويسه,چون,بعدا"پاک کردنش سخته رو قلب منم يكي نوشتن كه هركاري مي كنم پاک نميشه

هميشه با بدست آوردن اون کسي که دوستش داري نمي توني صاحبش بشي ،

گاهي وقتا لازم هست که ازش بگذري تا بتوني صاحبش بشي ،

همه ما با اراده به دنيا مي آييم با حيرت زندگي ميکنيم و با حسرت ميميريم اين است مفهوم زندگي کردن ،

پس هرگز به خاطر غمهايت گريه مکن و مگذار اين زمين پست شنونده آواي غمگين دلت باشدافسوس...

آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم و بعد...براي آنچه از دست رفته آه مي کشيم ....
اگر مي دانستي چه قدر دوستت دارم
هيچ گاه براي آمدنت باران را بهانه نمي کردي
رنگين کمان من

اره من شکوندم دل یکی رو که مهمون شبام بود......

به او گفتم در سراب دل من چه می کنی گفت:........

چون دوستش داشتم ازش خواستم به پام نسوزه و بره......

اما اون نخواست بفهمه دلیلش چی بود.....